Os Maquis

Trala guerra e victoria de Franco multitude de homes e mulleres tiveron que sair o exilia, so uns poucos quedaron agochados no país, especialmente no monte e nas zonas máis inaccesibles. O último deles foi o Piloto, chegou a ser famosisimo no sur de lugo e en Ourense, estivo afiliado ao partido comunista e botouse ao monte cando despois dun indulto saiu de prisión. A sua historia deixoa neste enlace: Piloto

E aqui un par de videos documentais sobre a actividade dos maquis na zona de  Galicia e León.
E tamén un enlace para que se vexa como se mantivo Galicia no franquismo segundo os propios franquistas.
Galicia.

Levantadevos!

Cando comezamos o século XX viamos un mundo negro de caciquismo e opresión, os nosos bisavos e incluso alguns avos viviron na Idade Media e non no lo contaron. Pero eles, foron eles  e non os políticos e empresarios os que saíron diso. Dixeron que non a ese mundo e loitaron por conseguir algo mellor , eles lles debemos o periodo de liberdade máis importante e real deste país, dame asco e pena ver que nos ou parte de nos no loitamos nin por manter o que a eles lles costou sangue, dor, magoas e ata a vida a moitos nin por melloralo, de verdad creedes que a herdanza destes homes caeu ao chan? Doeme moito ver que iso parece. Renacede agora que estades a tempo, levantadevos e dicide que non!, iso é o que move o mundo e quizais asi poderiamos celebrar a victoria que a historia lles robou aos nosos ancestros.
Como eu non son historiador , opino pero non sei realmente a historia nin a fago e deixo aquí un video sobre a II República, o triunfo asasinado dos nosos bisavos.

Por favor mirade as caras da xente, non se ve a satisfacción da loita?. Agora cando saiades a rua mirade a cara da xente, non hay nada.
PD: De vez en cando penso coma un amigo meu, que nunha ocasión dixo:
-Habia que deixar unha seman a xente sen comer , así abrian os ollos.

Santiago Álvarez, un histórico.

Este histórico comunista español naceu na zona de Valdeorras, fillo de campesiños aprendeu o oficio dende pequeno, ademais como era normal na época so realizou estudios primarios. Durante a sua adolescencia comezaron a xerminar as ideas do comunismo na sua cabeza e máis tarde se afiliou ó PCE xa na II República e foi detido no bienio negro pola Revolución de Outubro, pero trala victoria do Frente Popular obtivo un posto de concelleiro no concello de Villamartin. O alzamento militar colleuno en Madrid e xunto con Castelao organizou as milicias popular galegas, participou en varias batallas e na defensa de Madrid, finalmente tivo que marchar cara a Francia para máis tarde irse a República Dominicana e finalizar o seu traxecto en Cuba, alí se casou e viviu un tempo.
No 44 volve a España e é detido e condeado a 20 anos de cárcere pero finalmente é indultado e volta a Cuba, a partir de ali fará varias entradas en Galicia e España ata a sua volta definitiva no 76 e volveu ao cárcere.
No exilio se celebra en Paris un congreso do PCE e ali se fai a federación galega do partido, o PCG do que el sería ata o ano 79 secretario xeral.
Buscando información atopei este articulo no país que aqui o deixo: Santiago Alvarez.

Hasta la victoria siempre!

Desmantelamento do absolutismo en Galicia

As prolongadas crises na saúde do rei obrigaron a raiña a ter unha presenza moi activa na vida política, poderiamos decir que a raiña mais ben se rodeu de reformistas.
Os liberais mais perspicaces entenderon que era necesarioo apoiar a raiña ampliando a fenda xa aberta dentro do absolutismo. Iso propiciou a amnistia que Maria Cristina concedeu aos exiliados do exterior e interior por decreto do 16 de outubro de 1832.
A amnistia colleunos a todos por sorpresa. Abondou co decreto para que desapareceran as conspiracions exteriores e os proxectos que habia de pronunciamentos e alzamentos. Era preciso avanzar e Maria Cristina, relaticamente ben aconsellada, depurou o exercito, especialmente cesando e substituindo os capitans xerais: cesa o donde de España (Cataluña), que foi subsituido por Llauder, cesa a Eguia (Galicia), subsitituído polo Conde de Cartaxena, Pablo Morillo; en Estremadura, Vives remprazou a José San Juan etc.
Antes, por conseguinte, de morrer Fernando VII, María Cristina e o grupo dos seus conselleiros desmantelaron o carlismo nos despachos. Cumpría agora desmantelalo na sociedade.

Tras a fracasada rexencia de Maria Cristina toma o poder o gran vencedor da guerra carlista, o xenaral Espartero.

Progreso dos astilleiros ferronlans

Os históricos astilleiros de Ferrol construironse xunto cos de Cartaxena e San Fernando arredor do 1730, e estaban destinados a reparar e construir buques da armada. Construironse en tales emplazamentos pola reorganización dos Borbóns da mariña de guerra. A política naval de Felipe V ainda estaba destinada ao Mediterraneo e volcada a aumentar as posesións en Italia. Nun principio a maior parte de buques construianse no Cantabrico ( Pasaxes e Santander) e na Habana, a partir de 1746 o Marques da Ensenada deciciu construir unha flota que puidera competir coa inglesa e a sua construcción estivo especialmente destinada a  Ferrol.

A maior época de producción do astilleiro foi con Carlos III pero foron navios pequenos e sen gran importancia, a verdadeira idade de ouro dos astilleiros foi co Marques da Ensenada que se construiron barcos dunha grandísima envergadura. Tras a derrota de Trafalgar pasou o mesmo que agora, a producción se paralizou, o paro, a miseria e a despoboación inundaron Ferrol, a reactivación non se produciou ata a epoca de Isabel II no 1850.

Ilustracíon galega I

Cando falámos dos séculos escuros o primeiro que se nos ven á cabeza é pensar en que Galicia estaba apartada do resto do país, tanto institucionalmente como lingüisticamente, isto en parte é certo xa que os monarcas casteláns promovian a unidade do país e restrinxian as linguas que non foran o español pero realmente Galicia, a pesar de estar anclada no antigo réxime tivo un gran protagonismo, e ademais aquí en contra do que pense a xente pasaron cousas. Si que é certo que a imaxe de Galicia era mala, corroborano citas como esta de Xosé Cornide Saavedra:
 -No hay provincias en España que no tengan sus fábricas de algún género de paños; solo Galicia se ha contentado con las chapuceras fábricas de buriel tosquísimo (...). Los que ya hicieron callos en esta máxima diabólica (...) son los que más se han de oponer a todo cuanto de bueno y útil se propone en favor de Galicia, porque quieren que Galicia sea país de Indias.
 Quizais non era Galicia a que se opoñia a mellorar senon a incultura e ignorancia a  que os homes destas terras estaban condenados polos mesmos (nalguns casos) que agora querian melloralos. Un pobo que vive do campo e do seu traballo nel non se podia permitir que unha fábrica estropeara os seus cultivos (Marques de Sargadelos) e ademais cunha influencia en moitos casos da Igrexia e de xentes que seguian por conveniencia ancladas no Antigo Réxime e intentando mantelo na zona menos avanzada de España.
Pese a que a Igrexia sempre foi unha organización mafiosa que apostou polo retraso e polo conservadurismo mantendo fosen cales fosen as condicions de vida o seu estatus, deronse casos de curas revoluvionarios que procuraron o melloramento das condicions de vida da xente, hai que pensar tamen que a revolución dase das xentes que poden pensar e que comen todos os días, mentres que o pobo que traballa día e noite non ten tempo para iso porque está demasiado ocupado sobrevivindo. Os casos destes curas son moi representativos en Galicia co gran Martín Sarmiento ou o Padre Feixoo.
O Padre Feixoo, nado nunha familia fidalga, entrou na orde dos benedictinos e renunciou aos seus morgados, despois gañou  a catedra de teoloxía na Universidade de Oviedo. Comezou a escribir os chamados por él "discursos" , poderian ser ensaios se tivera libertade absoluta ao escribir, Feixoo era un home culto para a sua época pero tampouco era un xenio e ademais tiña algunhas creencias supersticiosas impropias dun sabio, é paradóxico que loitase contra a superstición popular cando el mismo cria en cousas pouco verosímiles. Pareceume realmente impactante que el mesmo se recoñecese como: "Un cidadán libre da república das letras"
, pareceme raro que a Santa Inquisición non o matara por cousas como esta...
De todas formas o Padre Feixoo era estremadamente católico (como era de esperar) e sometía todos os seus textos a un estricto control do dogma católico.
Un retrato de Feixoo

Camiñando a Santiago...

O auxe de Galicia na Idade Media tivo moitísimo que ver co camiño de Santiago, intentando ser obxectivos podese falar ben da Igrexia Católica neste tema. O descubrimento da suposta tumba do apostol, e os feitos de que Roma era unha cidade en decadencia, nin o Papa se atopaba en Roma senon en Aviñón, e a outra cidade esencialmente católica sería Xerusalen e se atopaba en mans do musulmans, polo tanto aos cristians lles quedaba Compostela. A continuación unha breve historia do camiño.